Πλάτων - Τιμαίος 47α

Πλάτων - Τιμαίος 47α

(a)........................... ὄψις δὴ κατὰ τὸν ἐμὸν
λόγον αἰτία τῆς μεγίστης ὠφελίας γέγονεν ἡμῖν, ὅτι τῶν νῦν λόγων περὶ τοῦ παντὸς λεγομένων οὐδεὶς ἄν ποτε ἐρρήθη μήτε ἄστρα μήτε ἥλιον μήτε οὐρανὸν ἰδόντων. νῦν δ’ ἡμέρα τε καὶ νὺξ ὀφθεῖσαι μῆνές τε καὶ ἐνιαυτῶν περίοδοι καὶ ἰσημερίαι (5) καὶ τροπαὶ μεμηχάνηνται μὲν ἀριθμόν, χρόνου δὲ ἔννοιαν περί τε τῆς τοῦ παντὸς φύσεως ζήτησιν ἔδοσαν• ἐξ ὧν (b) ἐπορισάμεθα φιλοσοφίας γένος, οὗ μεῖζον ἀγαθὸν οὔτ’ ἦλθεν οὔτε ἥξει ποτὲ τῷ θνητῷ γένει δωρηθὲν ἐκ θεῶν. λέγω δὴ
τοῦτο ὀμμάτων μέγιστον ἀγαθόν• ........

Η όραση κατά τη γνώμη μου είναι η αιτία της μεγαλύτερης ωφέλειας μας,
διότι, από όσα ελέχθησαν τώρα περί του σύμπαντος, δεν θα τα λέγαμε ποτέ αν εμείς δεν βλέπαμε, τον Ήλιο, τον ουρανό, τώρα όμως η νύχτα και η μέρα που βλέπουμε , οι μήνες , τα έτη, οι ισημερίες και τα ηλιοστάσια μας έκαναν να σοφιστούμε τον αριθμό και μας έδωσαν την έννοια του χρόνου και τη δυνατότητα εξερευνήσεως της φύσεως του σύμπαντος.
Από αυτά αποκτήσαμε την φιλοσοφία που είναι και το μεγαλύτερο αγαθό, δώρο των θεών που ουτε ήλε ούτε θα ερχόταν ποτέ στον ανθρωπάκο γένος . Το μεγαλύτερο λοιπόν αγαθό που μας προσφέρουν οι οφθαλμοί είναι αυτό.

Πρόκλου : ΕΙΣ ΗΛΙΟΝ

ΕΙΣ ΗΛΙΟΝ

Κλῦθι, πυρὸς νοεροῦ βασιλεῦ, χρυσήνιε Τιτάν, κλῦθι, φάους ταμία, ζωαρκέος, ὦ ἄνα, πηγῆς αὐτὸς ἔχων κληῖδα καὶ ὑλαίοις ἐνὶ κόσμοις ὑψόθεν ἁρμονίης ῥύμα πλούσιον ἐξοχετεύων. κέκλυθι• μεσσατίην γὰρ ἐὼν ὑπὲρ αἰθέρος ἕδρην καὶ κόσμου κραδιαῖον ἔχων ἐριφεγγέα κύκλον πάντα τεῆς ἔπλησας ἐγερσινόοιο προνοίης. ζωσάμενοι δὲ πλάνητες ἀειθαλέας σέο πυρσοὺς αἰὲν ὑπ᾽ ἀλλήκτοισι καὶ ἀκαμάτοισι χορείαις ζῳογόνους πέμπουσιν ἐπιχθονίοις ῥαθάμιγγας. πᾶσα δ᾽ ὑφ᾽ ὑμετέρῃσι παλιννόστοισι διφρείαις Ὡράων κατὰ θεσμὸν ἀνεβλάστησε γενέθλη. στοιχείων δ᾽ ὀρυμαγδὸς ἐπ᾽ ἀλλήλοισιν ἰόντων παύσατο σεῖο φανέντος ἀπ᾽ ἀρρήτου γενετῆρος. σοὶ δ᾽ ὑπὸ Μοιράων χορὸς εἴκαθεν ἀστυφέλικτος• ἂψ δὲ μεταστρωφῶσιν ἀναγκαίης λίνον αἴσης, εὖτε θέλεις• περὶ γὰρ κρατέεις, περὶ δ᾽ ἶφι ἀνάσσεις. σειρῆς δ᾽ ὑμετέρης βασιλεὺς θεοπειθέος οἴμης ἐξέθορεν Φοῖβος• κιθάρῃ δ᾽ ὑπὸ θέσκελα μέλπων εὐνάζει μέγα κῦμα βαρυφλοίσβοιο γενέθλης. σῆς δ᾽ ἀπὸ μειλιχόδωρος ἀλεξικάκου θιασείης Παιήων βλάστησεν, ἑὴν δ᾽ ἐπέτασσεν ὑγείην, πλήσας ἁρμονίης παναπήμονος εὐρέα κόσμον. σὲ κλυτὸν ὑμνείουσι Διωνύσοιο τοκῆα• ὕλης δ᾽ αὖ νεάτοις ἐνὶ βένθεσιν εὔιον Ἄττην, ἄλλοι δ᾽ ἁβρὸν Ἄδωνιν ἐπευφήμησαν ἀοιδαῖς. δειμαίνουσι δὲ σεῖο θοῆς μάστιγος ἀπειλὴν δαίμονες ἀνθρώπων δηλήμονες, ἀγριόθυμοι, ψυχαῖς ἡμετέραις δυεραῖς κακὰ πορσύνοντες, ὄφρ᾽ αἰεὶ κατὰ λαῖτμα βαρυσμαράγου βιότοιο σώματος ὀτλεύωσιν ὑπὸ ζυγόδεσμα πεσοῦσαι, ὑψιτενοῦς δὲ λάθοιντο πατρὸς πολυφεγγέος αὐλῆς. ἀλλά, θεῶν ὤριστε, πυριστεφές, ὄλβιε δαῖμον, εἰκὼν παγγενέταο θεοῦ, ψυχῶν ἀναγωγεῦ, κέκλυθι καί με κάθηρον ἁμαρτάδος αἰὲν ἁπάσης• δέχνυσο δ᾽ ἱκεσίην πολυδάκρυον, ἐκ δέ με λυγρῶν ῥύεο κηλίδων, Ποινῶν δ᾽ ἀπάνευθε φυλάσσοις πρηΰνων θοὸν ὄμμα Δίκης, ἣ πάντα δέδορκεν. αἰεὶ δ᾽ ὑμετέραισιν ἀλεξικάκοισιν ἀρωγαῖς ψυχῇ μὲν φάος ἁγνὸν ἐμῇ πολύολβον ὀπάζοις ἀχλὺν ἀποσκεδάσας ὀλεσίμβροτον, ἰολόχευτον, σώματι δ᾽ ἀρτεμίην τε καὶ ἀγλαόδωρον ὑγείην, εὐκλείης τ᾽ ἐπίβησον ἐμέ, προγόνων τ᾽ ἐνὶ θεσμοῖς Μουσάων ἐρασιπλοκάμων δώροισι μελοίμην. ὄλβον δ᾽ ἀστυφέλικτον ἀπ᾽ εὐσεβίης ἐρατεινῆς, εἴ κε θέλοις, δός, ἄναξ• δύνασαι δ᾽ ἑὰ πάντα τελέσσαι ῥηιδίως• κρατερὴν γὰρ ἔχεις καὶ ἀπείριτον ἀλκήν. εἰ δέ τι μοιριδίοισιν, ἑλιξοπόροισιν ἀτράκτοις, ἀστεροδινήτοις ὑπὸ νήμασιν οὐλοὸν ἄμμιν ἔρχεται, αὐτὸς ἔρυκε τεῇ μεγάλῃ τόδε ῥιπῇ.

---------
Ἀπόδοσις
Εισάκουσέ με, βασιλέα του νοερού πυρός, Τιτάνα με τα χρυσά ηνία, εισάκουσέ με, ταμία του φωτός, ω άνακτα, που έχεις το κλειδί της ζωογόνου πηγής και εξοχετεύεις από ψηλά πλούσιο ρεύμα αρμονίας στους υλαιούς Κόσμους. Εισάκουσέ με. Γιατί εσύ που βρίσκεσαι πάνω από την μεσαία έδρα του αιθέρα και κατέχεις τον καρδιαίο πολυφεγγή κύκλο του Κόσμου, γέμισες τα πάντα με την δική σου εγερσίνοη πρόνοια. Ζωσμένοι οι πλανήτες με τους δικούς σου αειθαλείς πυρσούς, αεί στέλνουν με τις αδιάκοπες και ακάματες χορείες τους ζωογόνες σταγόνες στα επιχθόνια. Κάτω από τις επαναλαμβανόμενες πορείες του άρματός σου αναβλάστησε σύμφωνα με τον θεσμό όλη η γενιά των Ωρών. Ο ορυμαγδός των στοιχείων που χτυπούν το ένα το άλλο σταμάτησε μόλις εσύ εμφανίστηκες από τον άρρητο γονιό σου. Μπροστά σου υποχώρησε ο ακλόνητος χορός των Μοιρών. Και μεταστρέφουν το νήμα της αναγκαίας μοίρας όταν θελήσεις. Γιατί ολόγυρα κρατείς, ολόγυρα ανάσσεις με ισχύ. Από την δική σου σειρά ξεπήδησε ο βασιλέας του θεοπειθούς τραγουδιού, ο Φοίβος. Μέλποντας τα θέσκελα με την συνοδεία της κιθάρας κατευνάζει το μεγάλο κύμα της βαρύβουης γενιάς. Από τον δικό σου αλεξίκακο θίασο βλάστησε ο γλυκόδωρος παιάνας, και επίταξε την δική του υγεία, γεμίζοντας τον ευρύ Κόσμο με ιαματική αρμονία. Εσένα υμνούν ως ξακουστό πατέρα του Διονύσου. Άλλοι σε επευφήμησαν στις οδές ως εύιον Άττη στα απώτατα βάθη της ύλης, άλλοι ως αβρό Άδωνη. Φοβούνται την απειλή του γρήγορα κινούμενου μαστίγιου σου οι αγριόθυμοι Δαίμονες, που βλάπτουν τους ανθρώπους και μηχανεύονται κακά για τις δίστιχες ψυχές μας, προκειμένου για πάντα μέσα στον πάτο του βαρύβουου βίου να υποφέρουν πεσμένες στα ζυγόδεσμα του σώματος και να ξεχάσουν την πολυφεγγή αυλή του υψηλού πατέρα. Αλλά, θεών άριστε, στεφανωμένε με πυρ, όλβιε Δαίμονα, εικόνα του πανγγενέτη θεού, αναγώγιε των ψυχών, άκουσέ με και καθάρισέ με για πάντα από κάθε αμαρτία. Δέξου την πολυδάκρυτη ικεσία μου και σώσε με από τις λυγρές κηλίδες, φύλαγέ με μακριά από τις Ποινές, καταπραΰνοντας το γρήγορα κινούμενο όμμα της Δίκης που δέρκει τα πάντα. Με την δική σου αλεξίκακη αρωγή να χαρίζεις για πάντα στην ψυχή μου αγνό φως, που χαρίζει πολύ όλβο, σκορπίζοντας την γεννημένη από δηλητήριο αχλή που είναι όλεθρος για τους βροτούς. Χάρισέ ακόμη την ακεραιότητα και την αγλαόδωρη υγεία στο σώμα μου, και οδήγησέ με σε ευκλεή μονοπάτια, ώστε μέσα στους θεσμούς των προγόνων να φροντίζω για τα δώρα των ερασιπλόκαμων Μουσών. Και δώσε μου άνακτα, εάν το θέλεις, ακλόνητο όλβο από την εράσμια Ευσέβεια. Όλα δύνασαι να τα τελέσεις εύκολα. Γιατί έχεις κρατερή και απείριτη άλκη. Και αν έρχεται προς εμάς κάποιο κακό προερχόμενο από την άτρακτο της Μοίρας, που πορεύεται ελικοειδώς, κάτω από τα αστεροδίνητα νήματα, διώχνετο εσύ με την μεγάλη σου ριπή.

ΠΟΣΕΙΔEΩΝ (27/28 Νοεμβρίου - 26/27 Δεκεμβρίου 2019)

Greek (Liddell-Scott)

Ποσειδεών: -ῶνος, ὁ, ἕκτος μὴν τοῦ Ἀθηναϊκοῦ ἔτους ἀντιστοιχῶν πρὸς τὸν ἡμέτερον Δεκέμβρ. καὶ Ἰανουάριον, Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ. 5. 9, 6., 6. 17, 3, κλπ.· ὡσαύτως ἐν καθολικῇ χρήσει παρὰ τοῖς Ἴωσι, Συλλ. Ἐπιγρ. 2309, 2338. 43, 3028, 3664· λέγεται δὲ Ποσειδηιὼν ὑπὸ τοῦ Ἀνακρ. 6.

Λεξικόν Δημητράκου

Ποσειδεών  ὄ.τ. τοῦ ποσιδηϊόν βλ.λ

Ποσϊδήϊος-η-ον iων. ἀντὶ ἀττ, ποσιδεῖος κ. πο-

σίδειος τό οὐδ. κ. ποσείδιον, ὁ ἀναφερόμενος εἰς

τὸν Ποσειδώνα, ὁ τοῦ Ποσειδῶνος, ὄθ. ποσιδήιον

ἄλσος ἄλσος ἀφιερωμένον εἷς τὸν Ποσειδῶνα :

Ἰλ.Β 506 οἵ θ᾽ Ὑποθήβας εἶχον, ἐῦκτίμενον πτολί-

εθρον, ᾿Ογχηστόν͵ θ᾽ ἱερόν, Ποσιδήϊον ἀγλαὸν

ἄλσος, Ὕμν,᾿Απόλλ.230,- Σοφ.ἀπ.506 ό, Στράβ.Β,3͵20᾽

2) τὸ ἀρσ. ὡς οὖσ. δωρ. ποσίδάϊας, ἀττ. κοιν.

ποσϊδεῖος κτ. παράλ. τοῦ μήν ὄνομα μηνός τινος

τῆς ᾿Επιδαύρου : ᾿Επιγρ." 3) τὸ οὐδ. ποσἴδήϊον

κ, οὖν; ποσείδιον ὡς οὖσ. τὸ ἱερὸν τοῦ Ποσειδῶ-

νος :᾿Οδ.Ζ 266 ἔνθα δὲ τε σφ᾽ ἀγορὴ καλὸν πο-

σιδήιον ἀμφίς, Ἔπιγρ,, Παυα,2,34,9.  4) τὸ οὔδ.

κτ, πληθ. ὡς οὖσ. τά ποσΐδεῖα κ. ποσιδέα ἑορταὶ

ηρὸς τιμὴν τοῦ Ποσειδῶνος : Ἔπιγρ.

ποσϊδηϊών-ὥνος κ΄ μτγν. ποσϊδεών κ. ποσει-

δεών, αἰολ. ποσἴδάων, ὁ ἕκτος μὴν τοῦ ᾿Αττι-

κοῦ καί τινων’ ἱονικῶν ἡμερολογίων : ᾿Ανακρ.6,

Ἔπιγρ., 'Αριστλ.ΖΙ! 5434α,}}, αὐτ.570α,32,

------------

Των Περί τα Ζώια Ιστοριών- Αριστοτέλης -Βιβλίον 5  - κεφ.9

ὁ μὲν πρῶτος τόκος περὶ τὸν Ποσειδεῶνα πρὸ τροπῶν, ὁ δ’ ὕστερος τοῦ ἔαρος.
Διαφέρει δ’ ὁ θύννος ὁ ἄρρην τοῦ θήλεος, ὅτι ἡ μὲν ἔχει ὁ  δ’ οὐκ ἔχει ὑπὸ τῇ γαστρὶ πτερύγιον, ὃ καλοῦσιν ἀφαρέα.

Η πρώτη περίοδος ωοτοκίας ξεκινά  τον μήνα του Ποσειδώνα, μετά το ηλιοστάσιο. και την τελευταία  την άνοιξη. Ο αρσενικός τόνος διαφέρει από τον θηλυκό, επειδή έχει κάτω από την κοιλιά του ένα πτερύγιο ενώ το αρσενικό δεν έχει και ονομάζεται "ἀφαρέα"..

                                                                              ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

ΜΑΙΜΑΚΤΗΡΙΩΝ (28/29 Ὀκτωβρίου - 26/27 Νοεμβρίου 2019)

Λεξικόν Δημητράκου

μαιμακτήρια [τὰ] ἑορτὴ ἐν ταῖς ἀρχαίαις ᾿Αθή-

ναὶς τελουμένη κατά τὸν μῆνα Μαιμακτηριῶνα

πρὸς τιμὴν τοῦ Διὸς Μαιμάκτου,

μαιμακτηριών-ὥνος [ὁ] ὁ πέμτος μὴν τοῦ ᾿Ατ-

τικοῦ ἐνιαυτοῦ, ἀντιστοιχῶν πρὸς τὸ ἀπὸ τῶν μέ-

σων ᾿Οκτωδρίου μέχρι τῶν μέαων Νοεμβρίου

διάστημα, ὀνομασθεὶς ἐκ τοῦ Διὸς Μαιμάκτου,

καθ᾽ ὃν ἐτελεῖτο ἡ ἑορτὴ Μαιμακτήρια : ᾿Αριστλ.

ΖΙ 5780,.13 ἡ δ᾽ ὀχεία γίγνεται μετ᾽ ἀρκτοῦρον

περὶ τὸν Βοηδρομιῶνα καὶ Μαιμακτηριῶνα, Διόδ,

Σ 3,48 ἀπὸ γάρ μηνός, ὄν καλοῦσιν ᾿Αθηναῖοι

Μαιμακτηριῶνα πρβλ. ᾿Αρποκρ.ἐνλ, ἀρχὴν δὲ

λαμβάνοντος τοῦ χειμῶνος ἐν τούτῳ τῷ μηνὶ, ὁ

ἀὴρ ταράττεται καὶ μεταδολὴν ἴσχει».

μαιμάκτης (ὁ] ἱμαιμάσσω! ἐπίθ. τοῦ Διὸς ἐν ᾿Α-

θήναις, θυελλώδης, ταραχώδης, ὡς θεὸς τῶν ἀνέ-

μων καὶ τῶν καταιγίδων, εἷς τιμὴν τοῦ ὁποίου ἑτε-

λοῦντο τὰ μαιμαμτήρια᾽ Ἁρποκρ. "ἐνθουσιώδης

καὶ ταρακτικός» : Πλούτ. Ηθ.4588ΒΡ διὸ καὶ τῶν

θεῶν τὸν βασιλέα μειλίχιον, ᾿Αθηναῖοι δὲ μαι-

μάκτην, οἶμαι, καλοῦσι.

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ... 

ΠΥΑΝΕΨΙΩΝ (29/30 Σεπτεμβρίου - 27/28 Ὀκτωβρίου 2019)

Λεξικόν των δέκα ρητόρων
ΠΥΑΝΟΨΙΑ
Λυκοῦργος ἐν τῷ κατὰ Μενεσαίχμου ‘καὶ ἡμεῖς Πυανόψια ταύτην τὴν ἑορτὴν καλοῦμεν, οἱ δ̓ ἄλλοι Ἕλληνες Πανόψια, ὅτι πάντας εἶδον τοὺς καρποὺς τῇ ὄψει.’ Ἀπολλώνιος καὶ σχεδὸν πάντες οἱ περὶ τῶν Ἀθήνησιν ἑορτῶν γεγραφότες Πυανεψιῶνος ἑβδόμῃ τὰ Πυανέψια Ἀπόλλωνι ἄγεσθαί φασι. δεῖν δέ φασι λέγειν Πυανέψια, καὶ τὸν μῆνα Πυανεψιῶνα• πύανα γὰρ ἕψουσιν ἐν αὐτοῖς καὶ ἡ εἰρεσιώνη ἄγεται.

Λεξικόν Δημητράκου

πυανέψια [τὸ] κ. πυανόψια {κτ. παράλ, τοῦ Ἰερ ἀ)

ἡ ἐπὶ τῇ συγκομιδῇ τῶν ὀσπρίων ἐορτὴ ἡ ἀγουέ-

νη ἐν ᾿Αθήναις κατ᾽ ἔτος τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ τοῦ

μηνὸς πυανεφιῶνος βλ.λ. πρὸς τιμὴν τοῦ ᾿Απόλ-

λωνος, τῆς Σκιράδος ᾿Αθηνᾶς, βραδύτερον δὲ

καὶ τοῦ Διονύσου καὶ ἕν ἡ παρεσκεύαζον καὶ

ἤσθιον ἔδεσμα ἐκ κυάμων ἢ ἄλλων ὀσπρίων καὶ

ἐκλελεηισμένης κριθῆς {πτισάνης Εὕστ,]283,Η

«ηυανέφια .. διά τὸ πυάνους πρότερον τοὺς

κυάμους καλεῖσθοι» : Λυκοῦργ.ἀπ.84,᾽ Αθήν.4084.

πυανεψιὼν- ὥνος [ὁ] κ. πυανοφιών ὁ τέταρ-

τος μὴν τοῦ ᾿Αττικοῦ ἡμερολογίου, ἀντιστοιχῶν

περίπου πρὸς τὸ δεύτερον ἥμισυ τοῦ Ὁκτωβρίου

καὶ τὸ πρῶτον τοῦ Νοεμβρίου, καθ᾽ ὄν ἐτελοῦντο

ἐν ᾿Αθήναις τά πυανέφια βλ.λ. : Θεόφρ.ΦΙ 4,2,10,

Πλούτ,.Θησ.22, ἐπιγρ.

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

ΜΕΤΑΓΕΙΤΝΙΩΝ (01/02 Αὐγούστου - 30/31 Αὐγούστου 2019)

Σύμφωνα με το Λεξικὸν Σουίδα

[Μεταγειτνιών:] δεύτερος μὴν παρ' Ἀθηναίοις. ἐν δὲ τούτῳ Ἀπόλλωνι Μεταγειτνίῳ θύουσι.

Liddell. Scott. (Greek)
Μεταγειτνιών: -ῶνος, ὁ, ὁ δεύτερος μὴν τοῦ Ἀθηναϊκοῦ ἔτους, ἀντιστοιχῶν πρὸς τὸν παρὰ Βοιωτ. Πάνεμον, καὶ τὸν παρὰ Λάκωσι Καρνεῖον: περιελάμβανε δέ, κατὰ τὸ Γρηγοριανὸν ἡμερολόγιον, τὸ δεύτερον ἥμισυ τοῦ Αὐγούστου καὶ τὸ πρῶτον τοῦ Σεπτεμβρίου, Ἀντιφῶν 146. 26, Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ. 5. 17, 1, πρβλ. Πλουτ. Ποπλ. 14. (Λέγεται δὲ ὅτι παράγεται τὸ ὄνομα ἐκ τοῦ μετά, γείτων, ἐπειδὴκατὰ τὸν μῆνα τοῦτον μετῴκουν καὶ ἑπομένως μετέβαλλον τοὺς γείτονας). Ἐντεῦθεν ἈπόλλωνΜεταγείτνιος = Καρνεῖος, Λυσίμ. παρ’ Ἁρπ.• μεταγείτνια, τά, = μετοίκια, Πλούτ. 2. 601Β.

Σύμφωνα με το Λεξικὸν Δημητράκου

μεταγείτνια (τὰ! μτγν. ἑορτὴ τελουμένη ἐν Μελίτῃ, δήμῳ τῆς ᾿Αττικῆς, πρὸς τιμὴν τοῦ ᾿Απόλλωνος  Μεταγειτνίου, τὰ μετοίκια : Πλούτ,᾽Ηθ.601Β ἐπώνυμον θυσίαν ἄγουσι τοῦ μετοικισμοῦ τὰ Μεταγείτνια.

μεταγείτνιος (ὁ)μτγν. ἐπίθ, τοῦ Καρνείου ᾿Απόλλωνος τιμωμένου ὲν τοῖς Μεταγειτνίοις : Λυσίμ.2!,  Σουΐδ. ἐν λ. Μεταγειτνιών.

μεταγειτνιών-ῶνος (ὁ)  μετά, γείτων  ὁ δεύτερος μὴν τοῦ ἀρχαίου ἀττικοῦ ἔτους, ἀντιοτοιχῶν πρὸς τὸ ἀπὸ τῆς 15ης Αὐγούστου μέχρι 15ης Σεπτεμβρίου διάστημα, πρὸς τὸν π. Βοιωτ. Πόνεμον καὶ τὸν π, Λάκωσι Καρνεῖον : ᾿Αντιφ.6,44. καὶ αὖθις τοῦ Μεταγειτνιῶνος μηνὸς ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ἀρξαμένοις ἐξόν αὐτοῖς ἀπογράφεσθαι ἧ τινι ἐβούλοντο, ᾿Αριστλ.Ζ) 549α, 16 οἱ κάραβοι μετὰ τὴν ὀχείαν κύουσι καὶ ἴσχουσι τά ᾠὰ περὶ τρεῖς μῆνας, ,. καὶ Μεταγειτνιῶνα,Πλούτ. Ποπλ.14 εἰδοῖς οὖν Σεπτεμβρίαις, ὅ συντυγχάνει περὶ τὴν πανσέληνον τοῦ Μεταγειτνιῶνος, αὐτ. Καμ.19, Σχόλ. Θουκ.2,5 ὁ δὲ μὴν ἐκεῖνος ώνομάσϑη Μεταγειτνιών.

* Οι ημερομηνίες 15 Αύγουστου μέχρι 15  Σεπτεμβρίου είναι ενδεικτικές 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...