ΓΑΜΗΛΙΩΝ (19/20 Ἰανουαρίου - 17/18 Φεβρουαρίου 2026)

  Σύμφωνα με το Greek (Liddell-Scott)

Γαμηλιών: -ῶνος, ὁ, ὁ ἕβδομος μὴν τοῦ Ἀττικοῦ ἔτους (ἀπὸ 15 Ἰανουαρ. μέχρι 15 Φεβρουαρ.), Ἀριστ. Μετεωρ. 1. 6, 11, Θεόφρ. Ι. Φ. 7. 1, 2 • (ἐκ τοῦ γαμέω, ἐπειδὴ ἦτο ἡ ἐποχὴ καθ’ ἣν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐγίνοντο οἱ γάμοι • ― κατὰ τοὺς παλαιοὺς χρόνους ἐκαλεῖτο Ληναιών).

Λεξικόν Δημητράκου 

γαμηλιών-ῶνος [ὁ] ὁ ἕβδομος μὴν τοῦ άττικοῦ έτους, καθ' ὄν έτελοῦντο οἱ πλεῖστοι γάμοι, άντιστοιχιῶν  πρός τὸν ἀπό  Ι5ης 'Ιανουαρίου μέχρι 15ης Φεβρουαρίου χρόνον: Θεόφρ.Φι 7,1,2 μεθ' ἡλίου τροπάς τοῦ yαμηλιώνος μηνός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

Ρηξίβιος ο Οπούντιος

Ρηξίβιος ο Οπούντιος

Ο Ρηξίβιος ο Οπούντιος (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την πόλη Οπούς της Λοκρίδας.
Στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκρατίου στους 61ους (536 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας ανέφερε πως το άγαλμα του από ξύλο συκιάς ήταν από τα πρώτα μνημεία ολυμπιονικών στην Ολυμπία μαζί με αυτό του πυγμάχου Πραξιδάμα 

Σύμφωνα με τον Παυσανία. 

[6.18.7] πρῶτι δὲ ἀθλητῶν ἀνετέθησαν ἐς Ὀλυμπίαν εἰκόνες Πραξιδάμαντός τε Αἰγινήτου νικήσαντος πυγμῇ τὴν ἐνάτην Ὀλυμπιάδα ἐπὶ ταῖς πεντήκοντα καὶ Ὀπουντίου Ῥηξιβίου παγκρατιαστὰς καταγωνισαμένου μιᾷ πρὸς ταῖς ἑξήκοντα Ὀλυμπιάδι: αὗται κεῖνται μὲν αἱ εἰκόνες οὐ πρόσω τῆς Οἰνομάου κίονος, ξύλου δέ εἰσιν εἰργασμέναι, Ῥηξιβίου μὲν συκῆς, ἡ δὲ τοῦ Αἰγινήτου κυπαρίσσου καὶ ἧσσον τῆς ἑτέρας πεπονηκυῖά ἐστιν.

[6.18.7.]Οι πρώτοι ανδριάντες αθλητών που αφιερώθηκαν στην Ολυμπία, ήταν του Αιγινήτη Πραξιδάμαντα, που νίκησε στην πυγμαχία στην πεντηκοστή ένατη ολυμπιάδα, και του Οπουντίου Ρηξιβίου, πρωταθλητή του παγκρατίου στην εξηκοστή πρώτη ολυμπιάδα. Αυτοί οι ανδριάντες δεν βρίσκονται μακριά από τον κίονα του Οινόμαου. Είναι ξύλινοι, του Ρηξιβίου από ξύλο συκιάς και του Αιγινήτη από κυπαρίσσι, και λιγότερο φθαρμένος από τον άλλον.

ΠΟΣΕΙΔEΩΝ B' (20/21 Δεκεμβρίου - 18/19 Ἰανουαρίου 2026)

  Greek (Liddell-Scott)

Ποσειδεών: -ῶνος, ὁ, ἕκτος μὴν τοῦ Ἀθηναϊκοῦ ἔτους ἀντιστοιχῶν πρὸς τὸν ἡμέτερον Δεκέμβρ. καὶ Ἰανουάριον, Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ. 5. 9, 6., 6. 17, 3, κλπ.· ὡσαύτως ἐν καθολικῇ χρήσει παρὰ τοῖς Ἴωσι, Συλλ. Ἐπιγρ. 2309, 2338. 43, 3028, 3664· λέγεται δὲ Ποσειδηιὼν ὑπὸ τοῦ Ἀνακρ. 6.


Λεξικόν Δημητράκου

Ποσειδεών  ὄ.τ. τοῦ ποσιδηϊόν βλ.λ
Ποσϊδήϊος-η-ον iων. ἀντὶ ἀττ, ποσιδεῖος κ. πο-
σίδειος τό οὐδ. κ. ποσείδιον, ὁ ἀναφερόμενος εἰς
τὸν Ποσειδώνα, ὁ τοῦ Ποσειδῶνος, ὄθ. ποσιδήιον
ἄλσος ἄλσος ἀφιερωμένον εἷς τὸν Ποσειδῶνα :
Ἰλ.Β 506 οἵ θ᾽ Ὑποθήβας εἶχον, ἐῦκτίμενον πτολί-
εθρον, ᾿Ογχηστόν͵ θ᾽ ἱερόν, Ποσιδήϊον ἀγλαὸν
ἄλσος, Ὕμν,᾿Απόλλ.230,- Σοφ.ἀπ.506 ό, Στράβ.Β,3͵20᾽
2) τὸ ἀρσ. ὡς οὖσ. δωρ. ποσίδάϊας, ἀττ. κοιν.
ποσϊδεῖος κτ. παράλ. τοῦ μήν ὄνομα μηνός τινος
τῆς ᾿Επιδαύρου : ᾿Επιγρ." 3) τὸ οὐδ. ποσἴδήϊον
κ, οὖν; ποσείδιον ὡς οὖσ. τὸ ἱερὸν τοῦ Ποσειδῶ-
νος :᾿Οδ.Ζ 266 ἔνθα δὲ τε σφ᾽ ἀγορὴ καλὸν πο-
σιδήιον ἀμφίς, Ἔπιγρ,, Παυα,2,34,9.  4) τὸ οὔδ.
κτ, πληθ. ὡς οὖσ. τά ποσΐδεῖα κ. ποσιδέα ἑορταὶ
ηρὸς τιμὴν τοῦ Ποσειδῶνος : Ἔπιγρ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ.

Οι Ώρες - ΗΣΙΟΔΟΣ - Ἔργα καὶ Ἡμέραι (70-76)

 

Φωτογραφία : Οι Ώρες του Έντουαρντ Μπερν - Τζόουνς(1882)

ΗΣΙΟΔΟΣ - Ἔργα καὶ Ἡμέραι (70-76)

αὐτίκα δ᾽ ἐκ γαίης πλάσσε κλυτὸς Ἀμφιγυήεις
παρθένῳ αἰδοίῃ ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς·
ζῶσε δὲ καὶ κόσμησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
ἀμφὶ δέ οἱ Χάριτές τε θεαὶ καὶ πότνια Πειθὼ
ὅρμους χρυσείους ἔθεσαν χροΐ, ἀμφὶ δὲ τήν γε
75 Ὧραι καλλίκομοι στέφον ἄνθεσι εἰαρινοῖσιν·
πάντα δέ οἱ χροῒ κόσμον ἐφήρμοσε Παλλὰς Ἀθήνη·

Ἀπόδοσις

Κι αμέσως έπλασε από χώμα ο ξακουστός Χωλός
με τη βουλή του Δία πλάσμα που ᾽μοιαζε παρθένα σεβαστή.
Την έζωσε και τη στόλισε η θεά Αθηνά η αστραπομάτα.
Οι Χάριτες, οι θεές, και η σεβαστή Πειθώ γύρω στο δέρμα της
της έβαλαν περιδέραια χρυσά. Κι από τριγύρω
οι Ώρες οι καλλίκομες τη στέφανε με άνθη εαρινά.
Και τα στολίδια όλα της τα ταίριαξε στο κορμί η Αθηνά Παλλάδα.

ΠΟΣΕΙΔEΩΝ A' (21/22 Νοεμβρίου - 19/20 Δεκεμβρίου 2025)

Greek (Liddell-Scott)

Ποσειδεών: -ῶνος, ὁ, ἕκτος μὴν τοῦ Ἀθηναϊκοῦ ἔτους ἀντιστοιχῶν πρὸς τὸν ἡμέτερον Δεκέμβρ. καὶ Ἰανουάριον, Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ. 5. 9, 6., 6. 17, 3, κλπ.· ὡσαύτως ἐν καθολικῇ χρήσει παρὰ τοῖς Ἴωσι, Συλλ. Ἐπιγρ. 2309, 2338. 43, 3028, 3664· λέγεται δὲ Ποσειδηιὼν ὑπὸ τοῦ Ἀνακρ. 6.


Λεξικόν Δημητράκου

Ποσειδεών  ὄ.τ. τοῦ ποσιδηϊόν βλ.λ
Ποσϊδήϊος-η-ον iων. ἀντὶ ἀττ, ποσιδεῖος κ. πο-
σίδειος τό οὐδ. κ. ποσείδιον, ὁ ἀναφερόμενος εἰς
τὸν Ποσειδώνα, ὁ τοῦ Ποσειδῶνος, ὄθ. ποσιδήιον
ἄλσος ἄλσος ἀφιερωμένον εἷς τὸν Ποσειδῶνα :
Ἰλ.Β 506 οἵ θ᾽ Ὑποθήβας εἶχον, ἐῦκτίμενον πτολί-
εθρον, ᾿Ογχηστόν͵ θ᾽ ἱερόν, Ποσιδήϊον ἀγλαὸν
ἄλσος, Ὕμν,᾿Απόλλ.230,- Σοφ.ἀπ.506 ό, Στράβ.Β,3͵20᾽
2) τὸ ἀρσ. ὡς οὖσ. δωρ. ποσίδάϊας, ἀττ. κοιν.
ποσϊδεῖος κτ. παράλ. τοῦ μήν ὄνομα μηνός τινος
τῆς ᾿Επιδαύρου : ᾿Επιγρ." 3) τὸ οὐδ. ποσἴδήϊον
κ, οὖν; ποσείδιον ὡς οὖσ. τὸ ἱερὸν τοῦ Ποσειδῶ-
νος :᾿Οδ.Ζ 266 ἔνθα δὲ τε σφ᾽ ἀγορὴ καλὸν πο-
σιδήιον ἀμφίς, Ἔπιγρ,, Παυα,2,34,9.  4) τὸ οὔδ.
κτ, πληθ. ὡς οὖσ. τά ποσΐδεῖα κ. ποσιδέα ἑορταὶ
ηρὸς τιμὴν τοῦ Ποσειδῶνος : Ἔπιγρ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ.

ΠΙΝΔΑΡΟΣ - Πυθιονίκαις

ΠΙΝΔΑΡΟΣ - Πυθιονίκαις 

Μεγαλοπόλιες ὦ Συράκοσαι, βαθυπολέμου [στρ. α]
τέμενος Ἄρεος, ἀνδρῶν ἵππων τε σιδαροχαρ-
μᾶν δαιμόνιαι τροφοί,
ὔμμιν τόδε τᾶν λιπαρᾶν ἀπὸ Θηβᾶν φέρων
μέλος ἔρχομαι ἀγγελίαν τετραορίας ἐλελίχθονος,
5 εὐάρματος Ἱέρων ἐν ᾇ κρατέων
τηλαυγέσιν ἀνέδησεν Ὀρτυγίαν στεφάνοις,
ποταμίας ἕδος Ἀρτέμιδος, ἇς οὐκ ἄτερ
κείνας ἀγαναῖσιν ἐν χερσὶ ποικιλα-
νίους ἐδάμασσε πώλους.
` ἐπὶ γὰρ ἰοχέαιρα παρθένος χερὶ διδύμᾳ [αντ. α]
10 ὅ τ᾽ ἐναγώνιος Ἑρμᾶς αἰγλάεντα τίθησι κόσ-
μον, ξεστὸν ὅταν δίφρον
ἔν θ᾽ ἅρματα πεισιχάλινα καταζευγνύῃ
σθένος ἵππιον, ὀρσοτρίαιναν εὐρυβίαν καλέων θεόν.
ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνήρ
εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον ἄποιν᾽ ἀρετᾶς.
15 κελαδέοντι μὲν ἀμφὶ Κινύραν πολλάκις
φᾶμαι Κυπρίων, τὸν ὁ χρυσοχαῖτα προ-
φρόνως ἐφίλησ᾽ Ἀπόλλων,
ἱερέα κτίλον Ἀφροδίτας· ἄγει δὲ χάρις [επωδ. α

Ω Συρακούσα, πόλη τρανή, [στρ. α]
ιερό του Άρη του πολεμιστή,
θεϊκή τροφέ πάνοπλων αντρών και σιδερόντυτων αλόγων,
για σένα τώρα από τη Θήβα τη λαμπρή
έρχομαι τούτο να σου φέρω το τραγούδι,
την αγγελία πως στον αγώνα των τεθρίππων
που συνταράζουνε τη γη
5ο Ιέρων, ο άξιος αρματηλάτης, νικώντας
μ᾽ αστραφτερό στεφάνι στόλισε
την Ορτυγία, της ποταμίας Αρτέμιδας την έδρα·
όχι χωρίς εκείνης τη βοήθεια δάμασε
με χέρι επιδέξιο τα πουλάρια με τα πλουμιστά χαλινάρια.
Γιατί η τοξεύτρα κόρη και των αγώνων ο θεός, [αντ. α]
10ο Ερμής, και με τα δυο τους χέρια
τούς βάζουνε τα λαμπερά πλουμίδια,
όταν στον σκαλιστό τον δίφρο του και το άρμα
που υπακούει στα χαλινάρια ζεύει τα σθεναρά του άλογα
καλώντας τον δυνατό θεό που την τρίαινα κραδαίνει.
Για τον καθένα βασιλιά άλλος εσύνθεσε ποιητής
τον ύμνο τον αρμονικό, αμοιβή της αρετής του.
15Συχνά των Κύπριων οι φωνές υμνήσαν τον Κινύρα,
που ολόψυχα ο χρυσομάλλης τον αγάπησε Απόλλων,
τον ιερέα τον ακριβό της Αφροδίτης. [επωδ. α]

ΜΑΙΜΑΚΤΗΡΙΩΝ (22/23 Ὀκτωβρίου - 20/21 Νοεμβρίου 2025)

   Λεξικόν Δημητράκου
μαιμακτήρια [τὰ] ἑορτὴ ἐν ταῖς ἀρχαίαις ᾿Αθή-
ναὶς τελουμένη κατά τὸν μῆνα Μαιμακτηριῶνα
πρὸς τιμὴν τοῦ Διὸς Μαιμάκτου,

μαιμακτηριών-ὥνος [ὁ] ὁ πέμτος μὴν τοῦ ᾿Ατ-
τικοῦ ἐνιαυτοῦ, ἀντιστοιχῶν πρὸς τὸ ἀπὸ τῶν μέ-
σων ᾿Οκτωδρίου μέχρι τῶν μέαων Νοεμβρίου
διάστημα, ὀνομασθεὶς ἐκ τοῦ Διὸς Μαιμάκτου,
καθ᾽ ὃν ἐτελεῖτο ἡ ἑορτὴ Μαιμακτήρια : ᾿Αριστλ.
ΖΙ 5780,.13 ἡ δ᾽ ὀχεία γίγνεται μετ᾽ ἀρκτοῦρον
περὶ τὸν Βοηδρομιῶνα καὶ Μαιμακτηριῶνα, Διόδ,
Σ 3,48 ἀπὸ γάρ μηνός, ὄν καλοῦσιν ᾿Αθηναῖοι
Μαιμακτηριῶνα πρβλ. ᾿Αρποκρ.ἐνλ, ἀρχὴν δὲ
λαμβάνοντος τοῦ χειμῶνος ἐν τούτῳ τῷ μηνὶ, ὁ
ἀὴρ ταράττεται καὶ μεταδολὴν ἴσχει».
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ.